Wykańczanie murów tynkami znane jest od najdawniejszych czasów, od kiedy tylko zaczęto wznosić budowle z kamienia lub suszonej albo wypalanej gliny.
Oprócz niewątpliwego waloru estetycznego, najważniejszym zadaniem tynków jest ochrona konstrukcji muru przed wpływem czynników atmosferycznych. To właśnie tynki pełnią ochronną rolę przed działaniem mrozu, deszczu, wiatru, śniegu oraz gradu.
tynk cementowo-wapienny Caparol Universal
Na odpowiednio przygotowane podłoże (oczyszczone i zagruntowane) zaprawę tynkarską należy nakładać ręcznie lub za pomocą agregatu tynkarskiego. Jednorazowo można nałożyć grubość warstwy do 20 mm. Większe grubości zaleca się nakładać wielowarstwowo, zawsze po dostatecznym wyschnięciu uprzednio nałożonej warstwy. Do aplikacji stosuje się zwykłe agregaty tynkarskie wyposażone w standardowe zestawy: ślimak – płaszcz, przeznaczone do drobnoziarnistych (do 1 mm) zapraw cementowo-wapiennych.
Po nałożeniu dostatecznej ilości zaprawy tynkarskiej sprawdza się długą łatą pion, poziom i płaskość powierzchni. W razie konieczności należy uzupełnić do wymaganej ilości.
Gotową, otynkowaną powierzchnię uzyskuje się poprzez umiejętne ściągnięcie za pomocą łaty świeżo natryśniętej zaprawy. Ze względu na poziom trudności, czynność ta wymaga dużego doświadczenia zawodowego.
Po wstępnym przeschnięciu świeżej powierzchni (od kilku do kilkunastu godzin w zależności od grubości warstwy, właściwości podłoża i temperatury) gotową fakturę uzyskuje się poprzez zatarcie tynku. Można do tego celu stosować packi: filcowe, z gumy, z tworzywa lub z gąbką. Wybór narzędzia zależy od zamierzonego efektu oraz umiejętności tynkarza.
W ostatnim etapie należy sprawdzić długą (2 m) łatą tynkarską płaskość gotowego tynku i ewentualne odchylenia od pionu. Ocena tych pomiarów uzależniona jest od kategorii tynku przyjętego w umowie o jego wykonanie.
